www.me4all.nl – Steps of a photographer

Zoals ik in mijn laatste posts zei zou ik de foto’s van Theater Gajes nog laten zien. Deze voorstelling was erg speciaal want het spilde zich af tussen het publiek. Hier heb ik dan ook mooi een aantal foto’s van kunnen maken. Meer foto’s zijn onderaan dit bericht te vinden.

(Theater Gajes ontvangt het applaus)

Don Quixote is de tweede pleinvullende voorstelling van Gajes en opnieuw zet de groep zijn tanden in een bekend verhaal. De afgelopen jaren hebben zij veel succes gehad met ‘Alice in Wonderland’ dat ze afgelopen winter nog speelden in een ijskoud Canada. ,,Alice was onze eerste grote voorstelling,’’ zegt Norbert Busscher. ,,We waren toen wel naïef, maar inmiddels komen we beslagen ten ijs. Nu is het vreselijk eng want Alice is de standaard geworden die we moeten halen. Je merkt dat de verwachtingen hoog gespannen zijn.’’

Grootschalig
Gajes gebruikt bij de voorstelling op het Grote Kerkhof een beproefd recept uit het grootschalige straattheater. Het spel vindt plaats op twee meter boven de hoofden van het publiek. Door de massa mensen heen rijden hoge verrijdbare stellages en lopen acteurs op stelten. ,,Het publiek is het maaiveld. We willen beweging op het plein krijgen zonder mensen op te jagen. Als dat in Deventer lukt gaat het overal goed, want hier is het echt extreem druk.’’

Don Quichot klinkt bij iedereen bekend. Het beeld van de magere ridder op een scharminkel van een paard die molens aanvalt is een icoon van de westerse cultuur. De grote Spaanse roman uit 1605 is een persiflage op de toen enorm populaire ridderromans. ,,Iedereen heeft de klok wel horen luiden maar niemand weet precies hoe het verhaal gaat. Daarom zijn wij het originele verhaal gaan lezen. Dat was behoorlijk saai. Maar je moet bedenken dat het verhaal vierhonderd jaar oud is.’

Toekomstdromen
Na lezing hebben de leden van Gajes hun eigen draai aan het verhaal gegeven. ,,We hebben gekeken wat relevant is voor deze tijd en voor ons. Het gaat over twee mensen die het dagelijks bestaan verruilen voor het avontuur. Ze dromen over een mooiere toekomst en zeggen op een dag hun leven vaarwel. De een vlucht weg van zijn gezin en de ander wil goede daden verrichten. De vlucht bindt ze, maar op een gegeven moment loopt het spaak. Dan drijven ze weer uit elkaar,’’ zegt Busscher. En dan geheimzinnig: ,,De één verliest zichzelf erin. Misschien wordt dat zijn ondergang en misschien zijn verlossing. Dat willen we nog niet prijsgeven. De ander gaat terug naar zijn eigen leven.’’

Inhoud
Don Quixote neemt het publiek mee naar het schemergebied tussen fantasie en werkelijkheid. De waanideeën van de hoofdpersoon worden op een spectaculaire manier uitgebeeld. ,,Toch willen we niet alleen het spektakel. Je kunt wel een bol hoog in de lucht hangen en daar mensen onder laten zweven maar dat vinden wij niet genoeg. Wij willen ook een verhaal vertellen. Niet alleen rondlopen met een mooi pak en that’s it. Je moet er als publiek iets meer tijd voor uittrekken. Niet even kijken en dan weer verder lopen, dan krijg je niet wat we willen geven. We willen een diepere laag naast het mooie plaatje meegeven om over na te denken. Er zitten veel lagen in en ieder haalt er zijn eigen verhaal uit. De bovenste laag is in ieder geval wel duidelijk.’’

Natuurlijk kunnen het paard en de windmolens niet ontbreken in de productie. Speciaal voor deze voorstelling is een paard gemaakt dat hoog boven het publiek uitstijgt. Het is slechts een geraamte. ,,Je moet niet proberen om een echt paard te maken, het is theater. Het mag bovendien geen dichte vorm zijn, want dan wordt het zicht van het publiek belemmerd.’’ In de ontwerpen van de decorstukken zit meer dynamiek dan bij Alice. Alles kan draaien en bewegen. De helft van de stukken is gemaakt door Gajes zelf, in de werkplaats in het Deventer Havenkwartier. Het paard is gemaakt door een ontwerper in Amsterdam.

Licht
Bijzonder in deze productie is het licht voor de avondvoorstellingen. In plaats van lichtmasten die het publiek kunnen verblinden, heeft de groep gekozen voor strijklicht. De lampen staan opgesteld op twee meter hoogte en schijnen horizontaal over het publiek heen. ,,De spelers zien het publiek niet want ze kijken tegen het licht in. Als bezoeker heb je er geen last van, je ziet het juist beter. Het betekent wel dat er een verbod is op paraplu’s. Die blokkeren de lichtbaan.’’

Een driekoppige band verzorgt live de muziek. ,,Muziek zet de sfeer neer en is de leidraad voor de spelers. We werken met live muziek om flexibel te zijn. Gaat een scène goed dan kun je hem verlengen, blijkt het juist niet aan te slaan dan kunnen we een scène inkorten. Er is wel tekst maar die is niet belangrijk.’’
Bron: De Stentor

Zie ook deze artikelen:

• Compagnie Une de Plus
• Deventer op Stelten
• De IJssel