Creatieve Proces
Robbie Veldwijk | September 23, 2008 | 18:57Vandaag weer een les gehad aan de fotovakschool (te Amsterdam). Voor deze les moesten we onze creatieve proces beschrijven op een A4tje. Ik vond het wel leuk om dit ook met jullie te delen, dus zie hier hoe mijn creatieve proces verloopt.
Mijn verslag:
Toen ik de opdracht kreeg om mijn creatieve proces te beschrijven, kwam er gelijk een beeld bij mij naar boven. Ik zag gelijk voor mij welk voorbeeld ik wil gebruiken om mijn creatieve proces te beschrijven. Op weg daar naartoe was ik alsmaar aan het brainstormen over dit eindresultaat. Steeds weer schoot mij iets te binnen. Eigenlijk had ik die dingen op moeten schrijven, dat denk ik dan ook iedere keer weer, maar deed ik eigenlijk nooit. Uiteindelijk begon ik te schrijven aan mijn product…
Het proces
Mijn creatieve proces gaat gelijk van start bij het horen van een opdracht, of bij het krijgen van een idee. Ik gebruik voor deze beschrijving het proces van het fotodagboek, een opdracht van de fotovakschool. Bij het horen van deze opdracht begon ik gelijk voorbeelden te zien in mijn hoofd, hoe ik het zou kunnen gaan doen en ook hoe niet. Bij elke ingeving keek ik in hoeverre dit mogelijk was. Al deze dingen gebeurden al tijdens het uitleggen van de opdracht. Soms valt iets af omdat ik dan ineens meer informatie heb over de grenzen van de opdracht. Op dat moment van het proces overheerst de enthousiasme en zou ik eigenlijk gelijk aan de slag willen gaan. Bij deze opdracht was dat niet mogelijk, want elke foto moest op de dag zelf gemaakt worden.
Aan het einde van de uitleg ben ik dan nog steeds in mijn hoofd aan het brainstormen. Ik zie steeds duidelijkere voorbeelden. Sommige voorbeelden komen van andere voorbeelden die ik ooit gezien heb andere komen van mijzelf. Zoals bij het fotodagboek heb ik verschillende ideeën met elkaar afgewogen. Op het moment dat ik er niet uit kom welke het beste is ga ik gewoon op mijn gevoel af en kies ik voor het idee wat mij het meeste aanspreekt.
Dit allemaal gebeurt vrij snel achter elkaar, het is al voorbij voordat ik zelf in de gaten heb dat ik er echt mee bezig ben. Wanneer het zover is ga ik de mogelijkheden en knelpunten van dat idee bekijken en naast elkaar zetten. Een knelpunt hoeft voor mij niet altijd het einde te betekenen van mijn idee, het kan voor mij ook positieve werking hebben wat het idee betreft. Het zorgt er voor dat mijn idee net even wat nieuwe input krijgt vanuit een andere invalshoek. Zelfs op dit punt zet ik nog niets op papier, geen aantekeningen, geen aanknooppunten en ook geen schetsen.
De beelden blijven door mijn hoofd spoken. Ik probeer er steeds weer aan te schaven en boetseren. Het uiteindelijke resultaat komt steeds duidelijker en scherper bij voor ogen. Op deze manier kom ik steeds dichterbij het eindresultaat, de foto die deze dag moet beschrijven.
Vanaf dit punt begin ik weer helemaal opnieuw, hoe moet mijn dagboekfoto er deze dag weer uitzien.
Wat voor foto’s zou ik de komende week/weken nog kunnen maken?
Wat voor onderwerpen heb ik nog niet gehad in mijn reeks?
Hoe hou ik mijn serie interessant?
Hoe kan ik mijn serie verbeteren?
Bij mijn volgende opdracht/ingeving begint dit hele proces weer….
….Op dit moment van het proces overheerst de enthousiasme en zou ik eigenlijk gelijk aan de slag willen gaan….





