www.me4all.nl – Steps of a photographer

Ondanks alle drukte met werken en opdrachten nu weer een artikel met foto’s die ik gemaakt heb tijdens mijn reisje naar Berlijn. Het is al weer een tijdje geleden dat ik hier verder mee beng gegaan maar het is dan ook beschamend te noemen dat ik de foto’s van mijn weekend naar Berlijn nog niet eens af heb… Al weet ik zelf wel dat het gewoon komt omdat ik nog andere dingen moet en er dus eventjes geen tijd voor heb. Nu ga ik dan toch verder met foto’s die ik gemaakt heb van het wel bekende Reichstagsgebäude. De uitleg over het gebouw is afkomstig van wikipedia.

Canon Eos 40D — 17 mm — 1/8000 seconden — f/8 — ISO 400

Het Rijksdaggebouw (Duits: Reichstagsgebäude), is het huidige Duitse parlementsgebouw in de hoofdstad Berlijn. De naam wordt ook wel afgekort tot Rijksdag. Het gebouw is in een eclectische stijl ontworpen door de Frankfurter architect Paul Wallot. De bouw begon in 1884 en werd in 1894 voltooid. De tekst Dem Deutschen Volke (“Voor het Duitse volk”) op de voorgevel werd door keizer Wilhelm II aanvankelijk afgewezen en kon pas in 1916 alsnog worden aangebracht. De bronzen letters zijn ontworpen door Peter Behrens.

Canon Eos 40D — 47 mm — 1/200 seconden — f/8 — ISO 400

Het gebouw is in de Rijksdagbrand van 1933 zwaar beschadigd geraakt. Deze brand was (hoogstwaarschijnlijk) aangestoken, maar de schuldvraag is nooit beantwoord. Naar alle waarschijnlijkheid werd de brand gesticht door de Nederlandse communist Marinus van der Lubbe. Hij is hiervoor door de nazi’s terechtgesteld. De ironie van deze in weze anarchistische daad was dat in reactie op de brand de noodtoestand uitgeroepen werd, waarna de partij van Hitler de macht kon overnemen.

Canon Eos 40D — 73 mm — 1/1600 seconden — f/8 — ISO 400

Na de brand volgden enige herstelwerkzaamheden en werden er de eerstvolgende jaren propagandafilms vertoond. De machteloze Rijksdag vergaderde voortaan in de zogenaamde “Kroll Oper”.

In de loop van de oorlog werd de kraamafdeling van de nabijgelegen Charité naar de Rijksdag verplaatst, met als resultaat de geboorte van enkele honderden Berlijners in de Rijksdag. Zodoende vermeldt tot op heden menig Berlijnse geboorteakte als geboorteplaats “Berlin – Reichstagsgebäude”.

Canon Eos 40D — 85 mm — 1/100 seconden — f/8 — ISO 400

De Georgische sergeant Meliton Kantaria liet op 2 mei 1945 de sovjetrussiche vlag wapperen op de Reichstag als symbool voor de overwinning op het naziregime. Er is zwaar om het gebouw gevochten, aangezien beide strijdende partijen er een symbool van de macht over Duitsland in zagen. De veel vertoonde foto’s en filmbeelden van de bestorming door Russische troepen en het hijsen van de rode Sovjet-vlag zijn enige dagen later in scène gezet, maar geven een goede impressie van de inname van de Rijksdag.

Canon Eos 40D — 1/500 seconden — f/8 — ISO 400

Tijdens de Koude Oorlog werd het zwaar beschadigde gebouw – dat nu lag in West-Berlijn, vlak tegen de Berlijnse muur – opnieuw gerestaureerd en gemoderniseerd. Het stond echter niet langer model voor één Duitsland, maar symboliseerde meer een verdeeld land met een verdeelde hoofdstad. Vanuit de veronderstelling dat de Duitse tweedeling nog decennia zou duren, werd in 1971 besloten het gebouw niet meer te gebruiken voor politieke doeleinden en kreeg het de functie van Duits Historisch Instituut toebedeeld.

Canon Eos 40D — 17 mm — 1/3200 seconden — f/8 — ISO 400

Toen in oktober 1990 Oost- en West-Duitsland herenigd werden, vergrootte dit de ambitie de Reichstag opnieuw te gebruiken als onderdak voor het parlement. Na een jaar slaagde men in deze opzet en na 57 jaar zetelden er weer politici van het nu herenigde Duitsland in hetzelfde gebouw. In deze periode vond aan het gebouw een architectonische aanpassing door Sir Norman Foster plaats, met de constructie van een transparante koepel op het midden van het dak. Vanaf het dak van het gebouw kan men door deze koepel de vloer van de hoofdetage en daarmee ook het vergaderende parlement zien. De transparantie ervan vormt als het ware een metafoor voor de werking van de democratie. Een deel van de Russische graffiti en een aantal kogelgaten uit 1945, zijn tegen de zin van vooral conservatieve Duitse parlementsleden, achter plexiglas geconserveerd. De combinatie van oude en nieuwe architectuur wordt gezien als een voorbeeld van post-modernisme in de architectuur.

Canon Eos 40D — 85 mm — 1/1600 seconden — f/8 — ISO 400