www.me4all.nl – Steps of a photographer

Het is alweer een tijdje geleden dat ik met Guido Crolla gesproken heb over TRendsFormers, een gaaf nieuw initiatief van hem! Nadat ik klaar was met mijn opleiding, waar ik uiteraard ook leuke dingen heb kunnen doen, is er het initiatief EenTweeTien geweest en dat heb ik helaas moeten missen. Ik heb in plaatst daarvan ook een coole minor kunnen doen, namelijk de fotovakschool dus natuurlijk heeft elk voordeel zijn nadeel en andersom! Maar nu is Guido weer bezig met wat nieuws op poten te zetten en het lukt hem zoals altijd weer aardig!

In dit gesprek hebben we het hier over, daarnaast ook over mijn ervaring met Social Media en storytelling binnen de fotografie. Ik ben zeer benieuwd hoe TRendsFormers zich verder gaat ontwikkelen en waar mogelijk wil ik daar dan ook graag mijn steentje aan bijdragen!

“doen omdat je het leuk vindt”
Ik durf met 99,9% zekerheid te zeggen dat de dingen die ik doe dat ik ze leuk vind. Wanneer je dingen doet doe je leuk vindt dan kan je daar ook meer energie uithalen en er zo weer insteken. Wanneer je iets leuk vindt heb je er ook meer concessies voor over. In veel gevallen bepaal ik voordat ik iets ga doen of ik het leuk vind of niet. Dit neemt niet weg dat ook wel eens dingen zijn die wel moeten gebeuren ondanks dat ze niet leuk zijn….

Als voorbeeld fotografeer ik ook bruiloften en dat doe ik dan ook met veel plezier, minder leuk vind ik het maken van een fotoboek (zeg maar gerust vreselijk). Ik heb daar gewoon geen zin in en op die manier maak ik daar ook minder snel tijd voor vrij. Moet ik het dan gaan doen? Ik vind van niet, er zijn genoeg andere fotografen die het wel leuk vinden.

Wat is het trouwens verschrikkelijk om jezelf terug te zien en te horen in zo’n video, maar na lang twijfelen zet ik deze video dan nu toch op mijn blog, bij deze dan!

We gaan nu 2 jaar terug in de tijd, het moment waarop ik René Onstenk leerde kennen bij een netwerkborrel van Arnhem Dichtbij. Op dat moment was ik klaar met mijn studie en had die dag net mijn diploma opgehaald. Ik was in gesprek gekomen met Guido Crolla, Geert Veneklaas en René Onstenk, de eerste twee heren waren al een oude bekende van mij. Ik weet nog precies hoe we daar stonden  te praten met een borrel in onze handen in het centrum van het kantoor. We raakte in een diepgaand gesprek met wat ik nou wilde gaan doen, wat was mijn passie en wat wilde ik gaan doen met mijn diploma.

Toen mij die vragen werden gesteld klapte ik dicht, ik wist er simpelweg geen antwoord op, al helemaal niet op dat moment. Mijn doel was het behalen van mijn diploma en die had ik zojuist die middag opgehaald dus dat was afgerond. Ik moest verder gaan kijken naar het geen wat ik leuk zou vinden om te gaan doen, maar wat was dat dan? Ik dacht ik zie wel wat er op mijn pad komt en dat zal ik dan ook aanpakken, eigenlijk zoals ik het altijd al deed en dat beviel prima. Ik besefte mij niet dat wat je (niet) zoekt er ook (niet) op je pad zal komen.

René zag dat er wel een passie in mij zat en hoorde mijn enthousiaste verhalen aan over mijn fotografie en met name mijn weblog. Hij werd daar enthousiast van want hij herkende mijn passie al wel, ik voerde het zelfs al uit zonder dat ik mij daar bewust van was. De netwerkborrel was daar niet de juiste plek voor dus hebben we later een afspraak gemaakt om er eens over te praten. Door middel van de juiste vragen die hij stelde ben ik er zelf ook achter gekomen wat mijn passie is, wat ik leuk vind om te doen. Sindsdien ben ik dan ook vooral de dingen gaan doen die ik leuk vind om te doen, anders doe ik ze niet meer.

Deze video heb ik twee jaar later (woensdag 2 november 2011) gemaakt, om vast te leggen hoe hij er toen tegen aan keek en er nu nog steeds tegen aan kijkt. De ervaring van het gesprek die wij gevoerd hebben is mij altijd nog bijgebleven en heb ik meerdere mensen aangeraden. Het is een terug komend iets geworden nu ik het herken. Nou was mijn vraag aan René of het gelukt is en of hij het als een geslaagd project ziet!

Ben jij opzoek naar je passie en een doel? Neem dan eens een kijkje op de website www.decreatiewerkplaats.nl van René Onstenk en Annemieke van Esschoten.

Broedplaats EenTweeTien is een idee geweest van Guido Crolla waarbij ik ooit mijn eerste durftevragen sessie heb meegemaakt. Guido is een docent van mij geweest die altijd op zijn manier tegen lesgeven aankeek en dat was/is hard nodig. De manier waarop ik mijn studie heb gevolgd is niet altijd geweest zoals ik het graag had willen zien. Zodra er out of the box gedacht werd door de studenten werd er erg moeilijk gedaan. De creativiteit is bij mij weinig tot niet geprikkeld, het was een studie waarbij niet out of the box gedacht kon worden. Zo is ook het succes idee van Guido, Broedplaats EenTweeTien, terug gefloten door de school…

Quote Guido Crolla:
“Op dit moment geef ik les aan een eerstejaars groep, nu! Die krijgen van mij instructies via twitter en die zitten elkaar zelf les te geven. Omdat ze de kwaliteit van de docent die op dit moment bij hun voor de klas staat te laag vinden, zij kunnen veel harder en sneller leren.”

Deze zin in de presentatie kwam mij heel erg bekend voor, ik heb meerdere lessen gevolgd waarbij wij elkaar les moesten geven omdat de docent zelf niet genoeg kennis had van het geen wat wij deden. Met die reden lieten zij ons binnen de lijntjes kleuren wat meer te maken had met de beperking van de docent dan die van de student.

Bij Guido had ik het idee dat wij de grenzen mochten bepalen/opzoeken en vrij waren om keuzes te maken. Dit betekend niet dat we het hierdoor makkelijker maakte voor onszelf want daar zorgde hij wel voor. Hierdoor had ik wel het gevoel dat het mijn opdracht was en waar ik met veel zin aan werkte, Guido zorgde er voor dat het passend bleef binnen het kader van de opleiding/het semester.

De manier waarop Guido over dit soort dingen denkt spreekt mij al heel erg lang aan en daarom geef ik het ook op mijn manier de aandacht. Dit is ook één van de redenen waarom ik mijn blog als podium heb aangeboden om een gastblog te schrijven; “Het licht gezien“.

Zoals jullie gemerkt hebben zijn er vorige week twee gastbloggers geweest op mijn weblog. Met Koen Miseur heb ik de afspraak staan dat hij er nog minimaal 4 gaat plaatsen over film. Daarbij heeft Guido Crolla een artikel geschreven over WeArnhem. Ik heb al veel leuke reacties gekregen over deze gastbloggers, maar nu wil ik graag weten wat iedereen hier van vind. Daarbij mogen jullie ook tips geven voor leuke gastbloggers of onderwerpen!

Guido Crolla heb ik gevraagd om een artikel te schrijven over WeArnhem en dat heeft hij bij deze gedaan! Ik was ook gevraagd om hier aan mee te werken maar ik kon niet, dus heb ik Guido gevraagd om hier een artikel over te schrijven, want het tekenen met licht vind ik nog steeds erg gaaf en wil ik ook met al mijn lezers delen!

Meer dan drie jaar geleden, vroeg ik Robbie, als een van de leden van Cre-aid, een club creatieve studenten die het predicaat ‘foto-clubje’ maar niet van zich kon afschudden, om mee te gaan naar Heerlen. Ik zou er een dag gaan lichtschilderen op uitnodiging van mijn beste (jeugd-)vriend Toon Hezemans, beter bekend als Tejo Haas. Toon had een creatieve dag georganiseerd voor het Grotiuscollege. Alle 4e jaars leerlingen kregen een dag de kans om zélf met hedendaagse kunst en cultuur aan de slag te gaan. Een van de onderdelen werd door ons verzorgd, een uurtje met je groep uit je dak gaan in het donker. Het leverde fraaie taferelen op. Stoere boys smolten onder de druk van de
lichtzwaarden en verlegen grietjes ontpopten zich als echte Charlies Angels. Daar heeft Robbie voor het eerst het licht gezien!

Nog mooier dan die performance was eigenlijk wel het etentje dat we de avond ervoor hadden in een Italiaans restaurant. Tussen de primo en de secundo kregen we daar een privé-optreden van de jongens van Pipslab, die ons hun installatie ter beschikking hadden gesteld. Ze nestelden zich tussen de gangen door achter piano en bas, die in een hoekje van de zaak stonden. Een onvergetelijke avond.

Net als die avond laatst in Arnhem. Nieuwe lichting studenten, weer eens lichtschilderen, gewoon voor de fun en om te kijken hoeveel publiciteit het zou opleveren. Nou, de oogst was niet mis (radio interview RTV Arnhem, video-item op RTV Arnhem, artikel in de sensor (studentenblad van de HAN), artikel in de Gelderlander, artikel op www.arnhem-direct.nl, en dat voor een totaal mislukte poging om het grootste lichtschilderij ooit te maken. Die claim ligt namelijk nog steeds in handen van de jongens van Pipslab die vanaf het NEMO ooit eens een 360 graden panorama maakten van de skyline van Amsterdam. Maakt niet uit, we hebben weer gelachen!

http://wearnhem.com/blog/2009/10/het-is-gelukt/

Robbie, ik vond het een eer dat ik eens iets op jouw blog mocht posten